1.gün:
Bugün, çocukluk bahçemi sevgi ve anılarla dolu bir yere dönüştüren yürekten bir yolculuğun başlangıcını işaret ediyor. Bu bahçe bana, ona sınırsız bir şefkatle bakan büyükannemden miras kaldı. Şimdi ona bir saygı duruşu olarak ve aileme bir sığınak yaratma arzusuyla bu duygusal çabaya girişiyorum.
5. Gün:
Bahçede çalışmak çok sayıda değerli anıyı geri getirdi. Büyükannem bana her bitkinin bakımını nasıl yapacağımı öğretirken çiçeklerin arasında koşturup kıkırdadığımı hatırlıyorum. Onun bilgeliği ve sevgisi bu bahçenin her köşesine kazınmıştır. Her yeni tohumu ekerken bana rehberlik eden sesini neredeyse duyabiliyorum.

10. Gün:
Kızım Emma, tıpkı benim onun yaşındayken olduğu gibi, bahçe işlerine büyük bir ilgi duydu. Birlikte saatler geçiriyoruz, bitkileri besliyoruz ve büyükannemle ilgili hikayeleri paylaşıyoruz. Bu ortak etkinlik aracılığıyla sevgi ve bahçecilik mirasını bir nesilden diğerine aktarmayı umuyorum.
20. Gün:
Bahçe çiçek açmaya başlıyor ve bu, ailemin paylaştığı güçlü bağın canlı bir kanıtı gibi geliyor. Anneannemin en sevdiği güller canlı renklerle çiçek açar, havayı tatlı bir kokuyla doldurur. Onun varlığını etrafımda hissetmeden edemiyorum, bu sevgi çabasında beni rahatlatıyor ve yönlendiriyor.

30. Gün:
Bahçe geliştikçe aile üyeleri arasındaki bağlantılar da gelişir. Başlangıçta bahçe işleri konusunda şüpheci olan kocam David, artık bizimle vakit geçiriyor, bitkilerle ilgileniyor ve doğanın güzelliğini takdir ediyor. Bahçe, birlikteliğin ve büyümenin mekanı haline geldi.
45. Gün:
Emma bugün "Aşk Burada Büyür" yazan el yapımı bir bahçe tabelasıyla beni şaşırttı. Bu bahçenin sadece büyükannemin sevgisini değil aynı zamanda aile olarak yetiştirdiğimiz sevgiyi de simgelediğini fark ettiğimde gözlerimden yaşlar aktı. Anıların ekildiği ve duyguların yeşerdiği bir yer burası.

60. Gün:
Bahçe sadece ailem için değil benim için de bir sığınak haline geldi. Zor günlerde teselli, parlak günlerde neşe bulduğum yer orası. Bahçecilik duygularımı ifade etmenin bir yolu haline geldi ve her bitki hayatımın farklı bir bölümünü temsil ediyor.
90. Gün:
Yaz sona ererken bahçe sevginin, anıların ve büyümenin canlı bir kanıtı olarak duruyor. Hayatımızın ayrılmaz bir parçası, rahatlık, ilham ve köklerimizle bağlantı bulduğumuz bir yer haline geldi. Bu bahçe bir toprak parçasından çok daha fazlasıdır; nesillere yayılan sevginin canlı bir örneğidir.

